عطر چای

عطر چای

عصر که می‌شود باید عطر شیرینی بپیچد در خانه کوچکمان. پرده‌‌ها را می‌کشیم تا آخرین  ذره‌های آفتاب دم غروب  بپاشد روی زندگی ما.  من تکیه می‌دهم به تو. چای میخوریم وحرف می‌زنیم.  دورترها کودکی می‌‌خندد.

از این به بعد بخشی با عنوان «عطر چای» با مضمون خانواده در این وبلاگ منتشر خواهد شد.

اینجانب با بی‌هنری تولد مشارالیه،آقای الدفاشیون، را تبریک میگویم.

خواب‌های طلایی

نشانه‌ها

اشک و لبخند

Geek DJ

نامه های یک زن ناشناس

اشک‌ها و لبخندها

این حال منِ بی‌توست…..